Ιοντισμός Νερού – pH
Kw, κλίμακα pH–pOH, υπολογισμοί σε οξέα και βάσεις
Γιατί ο γιατρός ανησυχεί για ένα pH 7,1;
Το αίμα σου κρατιέται σε pH ανάμεσα σε και . Αν πέσει στο , η διαφορά μοιάζει ασήμαντη — είναι όμως επείγον περιστατικό. Ο λόγος: η κλίμακα pH είναι λογαριθμική. Πτώση κατά σημαίνει ότι η σχεδόν διπλασιάστηκε (). Εδώ μαθαίνεις να «διαβάζεις» σωστά αυτούς τους αριθμούς.
Ο αυτοϊοντισμός του νερού
Το νερό αυτοϊοντίζεται σε ελάχιστο βαθμό:
Η σταθερά αυτής της ισορροπίας λέγεται σταθερά ιοντισμού (γινόμενο ιόντων) του νερού:
Η σχέση ισχύει σε κάθε υδατικό διάλυμα, όξινο ή βασικό! Στο καθαρό νερό .
Χρήσιμη συνέπεια: για συζυγές ζεύγος οξέος–βάσης ισχύει — όσο ισχυρότερο το οξύ, τόσο πιο ασθενής η συζυγής βάση.
Η κλίμακα pH
Επειδή οι συγκεντρώσεις είναι μικροσκοπικές, χρησιμοποιούμε τον λογάριθμο:
Λογαριθμίζοντας την : (στους ). Έτσι, στους :
- Όξινο διάλυμα:
- Ουδέτερο:
- Βασικό:
Κάθε μονάδα pH αντιστοιχεί σε δεκαπλάσια μεταβολή της : διάλυμα με έχει 100 φορές μεγαλύτερη από διάλυμα με .
Περπάτησε πάνω στην αριθμογραμμή του pH από το 0 ως το 14: κάθε βήμα προς τα αριστερά δεκαπλασιάζει την $[H_3O^+]$. Τοποθέτησε γνωστά διαλύματα (ξίδι ≈ 3, αίμα ≈ 7,4, αμμωνία ≈ 11) και δες πού πέφτουν.
Το σύμβολο pH το εισήγαγε το 1909 ο Δανός χημικός Søren Sørensen, που δούλευε στο εργαστήριο της ζυθοποιίας Carlsberg στην Κοπεγχάγη. Μελετούσε πώς η οξύτητα επηρεάζει τα ένζυμα και χρειαζόταν έναν βολικό τρόπο να γράφει τις μικροσκοπικές συγκεντρώσεις των ιόντων υδρογόνου.
Σκέψου το pH σαν «μετρητή δυνάμεων του 10»: . Κάθε μονάδα pH προς τα κάτω = 10 φορές πιο όξινο, κάθε 2 μονάδες = 100 φορές. Και στους , τα και είναι δύο κομμάτια που κάνουν πάντα .
pH διαλυμάτων αλάτων
Ένα άλας διίσταται πλήρως στα ιόντα του. Το pH του διαλύματος κρίνεται από το αν κάποιο από αυτά αντιδρά με το νερό:
- Ιόντα που προέρχονται από ισχυρά οξέα ή βάσεις (, , , ) δεν αντιδρούν με το νερό.
- Κατιόν συζυγές ασθενούς βάσης (π.χ. ) δρα ως ασθενές οξύ: , με .
- Ανιόν συζυγές ασθενούς οξέος (π.χ. ) δρα ως ασθενής βάση: , με .
Έτσι, στους : → ουδέτερο (), → όξινο, → βασικό. Ο υπολογισμός γίνεται ακριβώς όπως για ασθενές οξύ ή ασθενή βάση.
Μέθοδος: υπολογισμός pH
- Κατάγραψε ποια σώματα υπάρχουν στο τελικό διάλυμα (μετά από ανάμειξη, πρώτα κάνε την αντίδραση εξουδετέρωσης με πίνακα mol).
- Ισχυρό οξύ/βάση: ή (επί τον αριθμό των /, π.χ. : ).
- Ασθενές οξύ/βάση ή άλας με ενεργό ιόν: πίνακας Αρχικά – Ιοντίζονται – Ισορροπία και , με ή .
- ή και (στους ).
- Αραίωση ισχυρού οξέος: · κάθε δεκαπλάσια αραίωση ανεβάζει το pH κατά (μέχρι να πλησιάσει το ).
Άσκηση: Να βρεθεί το pH στους για: (α) διάλυμα , (β) διάλυμα , (γ) διάλυμα ασθενούς οξέος με .
Λύση:
(α) Το είναι ισχυρό: .
(β) Το είναι ισχυρή βάση: .
(γ) Με τις γνωστές προσεγγίσεις: .
Παρατήρησε: το ασθενές οξύ έχει το ίδιο pH με ισχυρό οξύ — η συγκέντρωση δεν λέει από μόνη της πόσο όξινο είναι ένα διάλυμα.
Άσκηση (ανάμειξη ισχυρών): Αναμειγνύονται με . Να βρεθεί το pH του τελικού διαλύματος στους ().
Λύση: , . Πίνακας της μονόδρομης εξουδετέρωσης:
- Αρχικά (mol): , ,
- Αντιδρούν/Παράγονται: , ,
- Τελικά: , ,
Περισσεύει ισχυρό οξύ σε συνολικό όγκο (το δεν επηρεάζει το pH):
(με ).
Θέμα τύπου Πανελλαδικών: Στους δίνονται: διάλυμα και διάλυμα με . Για την : , .
Ζητούμενα: (α) το pH του , (β) ο όγκος νερού που πρέπει να προστεθεί σε του ώστε το pH να γίνει .
Λύση:
(α) Το διίσταται πλήρως: . Το δεν αντιδρά με το νερό· το δρα ως ασθενές οξύ με
- Αρχικά (): , ,
- Ιοντίζονται/Παράγονται: , ,
- Ισορροπία: , ,
(β) · . Από :
άρα προσθέτουμε νερό.
Απάντηση: (α) (όξινο διάλυμα άλατος), (β) νερό.
Υδατικό διάλυμα στους έχει . Το pH του είναι:
Διάλυμα Α έχει και διάλυμα Β έχει . Η του Α είναι:
Ποιο από τα παρακάτω υδατικά διαλύματα έχει στους ;
Διάλυμα στους έχει pH:
Διάλυμα συγκέντρωσης στους έχει pH:
Στους αναμειγνύεις ίσους όγκους από δύο διαλύματα με και . Ο φίλος σου λέει: «Θα βγει , ο μέσος όρος». Έχει δίκιο; Δίνεται .
Δοκίμασε πρώτα μόνος σου — μετά δες τη λύση
Τα pH δεν προστίθενται — προστίθενται τα mol . Έστω όγκος από το καθένα:
- και , σε συνολικό όγκο .
- (το είναι αμελητέο δίπλα στο ).
- .
Απάντηση: , όχι 2. Το πιο όξινο διάλυμα κυριαρχεί. Όταν ανακατεύεις ίσους όγκους ισχυρών οξέων με pH που διαφέρουν κατά 2 ή περισσότερες μονάδες, το τελικό pH βγαίνει περίπου όσο του πιο όξινου συν — η επίδραση της αραίωσης στον διπλάσιο όγκο.
Το σημαίνει «ουδέτερο» ΜΟΝΟ στους — σε άλλη θερμοκρασία αλλάζει η και η ουδετερότητα ορίζεται από . Και πρόσεξε το : κάθε τυπική μονάδα του δίνει δύο , άρα .
- Πρόσθεση ή μέσος όρος pH. Κατά την ανάμειξη δεν αθροίζονται pH· αθροίζονται mol και διαιρούνται με τον συνολικό όγκο.
- Ξεχασμένος συνολικός όγκος. Μετά την ανάμειξη ο όγκος είναι .
- pOH αντί για pH. Σε βάσεις υπολογίζεις πρώτα pOH· μην ξεχάσεις το .
- Πολύ αραιά διαλύματα. Όσο κι αν αραιώσεις ένα οξύ, το pH πλησιάζει το αλλά δεν το ξεπερνά.
- Άλατα «πάντα ουδέτερα». Μόνο όταν προέρχονται από ισχυρό οξύ και ισχυρή βάση.
- στους , σε κάθε υδατικό διάλυμα.
- , , ()· ουδέτερο μόνο στους .
- Ισχυρά: (ή , για )· ασθενή: .
- Συζυγές ζεύγος: · όξινο, βασικό, και ουδέτερα.
- Δεκαπλάσια αραίωση ισχυρού οξέος: pH · ανάμειξη: πρώτα εξουδετέρωση σε mol.