Εξισώσεις β΄ βαθμού
Επίλυση με παραγοντοποίηση, διακρίνουσα και τύπος ριζών
Πότε θα ξαναπέσει η μπάλα;
Όταν σουτάρεις μια μπάλα, η τροχιά της (αν αγνοήσεις την αντίσταση του αέρα) είναι μια παραβολή. Για να βρεις πότε η μπάλα φτάνει σε ορισμένο ύψος ή πότε ακουμπά το έδαφος, λύνεις μια εξίσωση με . Τέτοιες εξισώσεις λύνουν μηχανικοί για γέφυρες και προγραμματιστές για τη φυσική των video games. Εδώ μαθαίνεις τον τύπο που τις λύνει όλες.
Η εξίσωση
Εξίσωση δευτέρου βαθμού μ' έναν άγνωστο λέγεται κάθε εξίσωση της μορφής με . Οι λύσεις της λέγονται και ρίζες.
Επίλυση με παραγοντοποίηση
Στηρίζεται στην ιδιότητα: αν ένα γινόμενο είναι μηδέν, τότε τουλάχιστον ένας παράγοντας είναι μηδέν.
Προσοχή: η ιδιότητα δουλεύει μόνο όταν το δεύτερο μέλος είναι 0 — γι' αυτό φέρνουμε πρώτα όλους τους όρους στο πρώτο μέλος.
Παράδειγμα (ελλιπείς εξισώσεις): Να λυθούν (α) , (β) , (γ) , (δ) .
(α) Διαφορά τετραγώνων: , άρα ή .
(β) Κοινός παράγοντας: , άρα ή .
(γ) : κανένα τετράγωνο δεν είναι αρνητικό, άρα η εξίσωση είναι αδύνατη.
(δ) Ο αριθμός έχει τετράγωνο , άρα ή , δηλαδή ή .
Ποιες είναι οι λύσεις της εξίσωσης ;
Παίξε με τα α, β, γ της $y = \alpha x^2 + \beta x + \gamma$: οι ρίζες της εξίσωσης είναι τα σημεία όπου η παραβολή τέμνει τον άξονα $x'x$.
Η διακρίνουσα
Όταν η παραγοντοποίηση δεν είναι προφανής, υπολογίζουμε τη διακρίνουσα . Το πρόσημό της «προβλέπει» πόσες ρίζες υπάρχουν:
- : δύο άνισες πραγματικές ρίζες (η παραβολή τέμνει τον άξονα σε 2 σημεία)
- : μία διπλή ρίζα (η παραβολή ακουμπά τον άξονα)
- : καμία πραγματική ρίζα (η παραβολή δεν φτάνει ποτέ τον άξονα)
Φαντάσου την παραβολή και τον άξονα . Η διακρίνουσα σου λέει πόσες φορές συναντιούνται:
- : η παραβολή κόβει τον άξονα σε δύο σημεία → δύο ρίζες.
- : τον ακουμπά σε ένα σημείο → μία διπλή ρίζα.
- : δεν τον αγγίζει καθόλου → καμία πραγματική ρίζα.
Μέθοδος: επίλυση εξίσωσης 2ου βαθμού
- Φέρε τη μορφή : απαλοιφή παρονομαστών και παρενθέσεων, όλοι οι όροι στο πρώτο μέλος.
- Αν λείπει ο σταθερός όρος (): κοινός παράγοντας .
- Αν λείπει ο όρος με (): διαφορά τετραγώνων ή .
- Αλλιώς: γράψε με τα πρόσημά τους, υπολόγισε και εφάρμοσε τον τύπο.
- Επαλήθευσε τουλάχιστον μία ρίζα στην αρχική εξίσωση.
Λυμένο παράδειγμα (τύπου διαγωνίσματος): Να λυθεί η εξίσωση
Λύση: Εδώ , , .
Άρα υπάρχουν δύο ρίζες:
δηλαδή και .
Επαλήθευση για : ✓
Παράδειγμα 2 (χρειάζεται πρώτα τακτοποίηση): Να λυθεί η .
Βγάζουμε τις παρενθέσεις και φέρνουμε όλα στο πρώτο μέλος:
, , :
Άρα ή .
Επαλήθευση: για : και ✓ · για : και ✓
Παράδειγμα 3 (τύπου διαγωνίσματος, με κλάσματα): Να λυθούν (α) και (β) .
(α) Πολλαπλασιάζουμε με το ΕΚΠ : .
Άρα ή .
(β) , άρα η εξίσωση δεν έχει πραγματικές ρίζες (αδύνατη).
Οι Βαβυλώνιοι έλυναν προβλήματα που σήμερα γράφουμε ως εξισώσεις δευτέρου βαθμού πριν από σχεδόν χρόνια, σε πήλινες πινακίδες — χωρίς γράμματα και χωρίς αρνητικούς αριθμούς! Περιέγραφαν τη λύση με λόγια, ως σειρά βημάτων, που ισοδυναμεί με τη «συμπλήρωση τετραγώνου»: την ιδέα από την οποία βγαίνει ο σημερινός τύπος.
Τι ισχύει για την εξίσωση ;
Πόση είναι η διακρίνουσα της εξίσωσης ;
Τι ισχύει για την εξίσωση ;
Πριν αγγίξεις τον τύπο: φέρε την εξίσωση στη μορφή και γράψε καθαρά τα με τα πρόσημά τους — το που γίνεται είναι το πιο συχνό λάθος. Και αν δεις τριώνυμο που σπάει εύκολα (άθροισμα–γινόμενο), η παραγοντοποίηση είναι γρηγορότερη από τη διακρίνουσα. Έλεγχος Vieta στο τέλος: και .
Βρες τον θετικό αριθμό που, αν του αφαιρέσεις , γίνεται ίσος με τον αντίστροφό του.
Δοκίμασε πρώτα μόνος σου — μετά δες τη λύση
Έστω ο αριθμός. Η εκφώνηση λέει:
Πολλαπλασιάζουμε με (επιτρέπεται, αφού ): .
Εδώ , , , άρα και
Η είναι αρνητική (), άρα απορρίπτεται. Ο αριθμός είναι
Έλεγχος: και ✓. Αυτός ο αριθμός έχει και όνομα: είναι η περίφημη χρυσή τομή !
- Διαίρεση με : από δεν γράφουμε «» — χάνεται η ρίζα . Σωστά: .
- Γινόμενο ίσο με αριθμό : από δεν βγαίνει « ή ». Φέρε πρώτα τη μορφή .
- Μισή λύση στο : είναι , δύο λύσεις.
- Κλασματική γραμμή: στον τύπο ριζών το διαιρεί όλο τον αριθμητή , όχι μόνο τη ρίζα.
- Μορφή: με .
- Ελλιπείς: κοινός παράγοντας () ή διαφορά τετραγώνων/ () · ή .
- : δύο ρίζες, διπλή, καμία.
- .
- Πρώτα όλα στο πρώτο μέλος, μετά επίλυση, στο τέλος επαλήθευση.