Ρητές & Άρρητες Εξισώσεις
ΕΚΠ και περιορισμοί, ύψωση στο τετράγωνο, επαλήθευση, διτετράγωνες
Δύο βρύσες γεμίζουν μαζί μια πισίνα σε ώρες, και η μία μόνη της χρειάζεται ώρες περισσότερες από την άλλη. Πόσο χρειάζεται η καθεμιά; Αν οι ώρες της γρήγορης, σε μία ώρα γεμίζει το της πισίνας — και ο άγνωστος βρέθηκε στον παρονομαστή. Τέτοιες ρητές εξισώσεις, και οι άρρητες με τον άγνωστο κάτω από ρίζα, είναι το θέμα σου εδώ· η απάντηση για τις βρύσες σε περιμένει στην Πρόκληση.
Όταν ο άγνωστος κρύβεται στον παρονομαστή
Μια εξίσωση όπως λέγεται ρητή (ή κλασματική): ο άγνωστος εμφανίζεται σε παρονομαστή. Δεν είναι πολυωνυμική, αλλά ανάγεται σε πολυωνυμική αν ξεφορτωθείς τα κλάσματα. Υπάρχει όμως ένα τίμημα: πρώτα δηλώνεις πού «απαγορεύεται» να πατήσει το .
Τα βήματα είναι πάντα τα ίδια:
- Περιορισμοί: κάθε παρονομαστής πρέπει να είναι . Τους γράφεις ΠΡΙΝ από οτιδήποτε άλλο.
- ΕΚΠ: παραγοντοποιείς τους παρονομαστές και βρίσκεις το ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιό τους.
- Απαλοιφή: πολλαπλασιάζεις και τα δύο μέλη με το ΕΚΠ — τα κλάσματα φεύγουν.
- Λύνεις την πολυωνυμική εξίσωση που προκύπτει.
- Έλεγχος: πετάς όποια ρίζα συγκρούεται με τους περιορισμούς.
Το βήμα 5 δεν είναι διακοσμητικό: πολλαπλασιάζοντας με το ΕΚΠ, που μπορεί να μηδενίζεται για κάποια , ίσως «γεννήσεις» λύσεις που η αρχική εξίσωση δεν είχε ποτέ.
η «μαύρη λίστα». Πριν λύσεις οτιδήποτε, γράψε τις τιμές που απαγορεύονται: όσες μηδενίζουν παρονομαστή ή κάνουν αρνητικό ένα υπόρριζο. Στο τέλος κάθε ρίζα που βρήκες περνά από έλεγχο: αν είναι στη μαύρη λίστα, μένει έξω — όσο σωστά κι αν την υπολόγισες.
Μοίρασε την ίδια μπάρα σε όλο και λιγότερα κομμάτια και δες κάθε κομμάτι να φουσκώνει — θα ανακαλύψεις γιατί η διαίρεση με το 0 δεν βγάζει νόημα και γιατί οι περιορισμοί δεν είναι τυπικότητα.
Παράδειγμα (εξεταστικό μοτίβο): Να λυθεί η εξίσωση .
Λύση: Παραγοντοποιούμε: .
Περιορισμοί: και .
ΕΚΠ το . Πολλαπλασιάζουμε και τα δύο μέλη:
Όμως ο περιορισμός λέει — η μοναδική «υποψήφια» ρίζα απορρίπτεται!
Άρα η εξίσωση είναι αδύνατη: σύνολο λύσεων το . Αν είχαμε παραλείψει τους περιορισμούς, θα δίναμε με σιγουριά τη λάθος απάντηση — εκεί ο παρονομαστής μηδενίζεται και η εξίσωση δεν ορίζεται καν.
Ποιο είναι το σύνολο λύσεων της εξίσωσης ;
Παράδειγμα: Να λυθεί η εξίσωση .
Λύση: Περιορισμοί: και . ΕΚΠ το . Πολλαπλασιάζουμε κάθε όρο:
, άρα , δηλαδή ή . Καμία δεν συγκρούεται με τους περιορισμούς, άρα δεκτές και οι δύο.
Επαλήθευση: για : ✓· για : ✓
Άρρητες εξισώσεις — η ρίζα και ο μονόδρομος του τετραγώνου
Άρρητη λέγεται μια εξίσωση όπου ο άγνωστος βρίσκεται κάτω από ριζικό, π.χ. . Το φυσικό όπλο είναι η ύψωση στο τετράγωνο, που σβήνει τη ρίζα. Προσοχή όμως — το τετράγωνο είναι μονόδρομος:
Παράδειγμα: χωρίς να ισχύει . Υψώνοντας στο τετράγωνο μπορεί να μπουν στη λύση «λαθρεπιβάτες» — ρίζες της νέας εξίσωσης που ΔΕΝ λύνουν την αρχική.
Η μέθοδος:
- Απομονώνω το ριζικό στο ένα μέλος.
- Σημειώνω ότι πάντα — άρα και το άλλο μέλος πρέπει να είναι , και το υπόριζο .
- Υψώνω στο τετράγωνο και λύνω την πολυωνυμική.
- Επαληθεύω κάθε ρίζα στην ΑΡΧΙΚΗ εξίσωση — εδώ ξεσκεπάζονται οι λαθρεπιβάτες.
«Άρρητος» σημαίνει «αυτός που δεν μπορεί να ειπωθεί». Οι αρχαίοι Έλληνες ανακάλυψαν ότι η διαγώνιος τετραγώνου πλευράς , δηλαδή το , δεν γράφεται ως λόγος ακεραίων. Ο Αριστοτέλης αναφέρει ήδη την απόδειξη: αν γραφόταν έτσι, ο ίδιος αριθμός θα έβγαινε ταυτόχρονα άρτιος και περιττός.
Πόσες λύσεις έχει η εξίσωση ;
Παράδειγμα (εξεταστικό μοτίβο): Να λυθεί η εξίσωση .
Λύση: Το ριζικό είναι ήδη απομονωμένο. Περιορισμοί: υπόριζο και, αφού , πρέπει . Συνολικά .
Υψώνουμε στο τετράγωνο:
Η απορρίπτεται (). Ελέγχουμε την στην αρχική:
Μοναδική λύση η . Δες και τον λαθρεπιβάτη από κοντά: για η αρχική δίνει αριστερά αλλά δεξιά — γεννήθηκε από την ύψωση στο τετράγωνο, δεν έλυνε ποτέ την εξίσωση.
Πόσες λύσεις έχει η εξίσωση ;
Διτετράγωνες — αντικατάσταση που τα απλοποιεί όλα
Εξισώσεις της μορφής λέγονται διτετράγωνες. Δεν χρειάζονται καινούργια θεωρία: θέτουμε με περιορισμό και η εξίσωση γίνεται δευτεροβάθμια ως προς .
Παράδειγμα: . Με :
Και οι δύο τιμές είναι δεκτές (). Επιστρέφουμε στο :
Τέσσερις ρίζες: . Αν κάποιο έβγαινε αρνητικό, θα το απορρίπταμε — το δεν γίνεται αρνητικό. Η ίδια ιδέα της αντικατάστασης «ξεκλειδώνει» κι άλλες εξισώσεις που ανάγονται σε πολυωνυμικές, όπως είδες και στις εκθετικές με .
Πόσες πραγματικές ρίζες έχει η εξίσωση ;
Ρητές ανισώσεις — ποτέ «χιαστί»
Σε ανίσωση με άγνωστο στον παρονομαστή δεν πολλαπλασιάζουμε με τον παρονομαστή: δεν ξέρουμε το πρόσημό του, άρα ούτε αν αλλάζει η φορά. Χρησιμοποιούμε ότι ένα πηλίκο και το αντίστοιχο γινόμενο έχουν το ίδιο πρόσημο:
Έτσι κάθε ρητή ανίσωση γίνεται πολυωνυμική και λύνεται με πίνακα προσήμων.
Μέθοδος: ρητή ανίσωση
- Γράψε τον περιορισμό: κάθε παρονομαστής .
- Μετέφερε όλους τους όρους στο ένα μέλος και κάνε ομώνυμα, ώστε να πάρεις (ή , , ).
- Μετάτρεψε σε ανίσωση γινομένου: (αντίστοιχα , , ).
- Λύσε με πίνακα προσήμων και εξαίρεσε τις ρίζες του παρονομαστή.
Παράδειγμα: Να λυθεί η ανίσωση .
Λύση: Περιορισμός: . Μεταφέρουμε το και κάνουμε ομώνυμα:
Ισοδύναμα με . Πολλαπλασιάζοντας με : , που ισχύει για ή . Εξαιρώντας το :
Έλεγχος: δίνει ✓, δίνει (σωστά εκτός λύσης), δίνει ✓
Ποιο είναι το σύνολο λύσεων της ανίσωσης ;
Άσκηση τύπου διαγωνίσματος:
α) Να λυθεί η εξίσωση .
β) Να λυθεί η ανίσωση .
γ) Να εξεταστεί αν η λύση του (α) ικανοποιεί την ανίσωση του (β).
Λύση:
α) Περιορισμοί: και, αφού , . Συνολικά . Υψώνουμε στο τετράγωνο:
Η απορρίπτεται (). Για : ✓. Μοναδική λύση η .
β) Περιορισμός: . Ισοδύναμα , που ισχύει έξω από τις ρίζες: ή .
γ) Αφού , ναι: ✓
Απάντηση: α) , β) , γ) ναι.
α) Λύσε το πρόβλημα με τις βρύσες: μαζί γεμίζουν την πισίνα σε ώρες και η αργή χρειάζεται ώρες περισσότερες από τη γρήγορη. β) Να λυθεί η εξίσωση .
Δοκίμασε πρώτα μόνος σου — μετά δες τη λύση
α) Έστω οι ώρες της γρήγορης· η αργή χρειάζεται . Σε μία ώρα γεμίζουν και της πισίνας, και μαζί :
Περιορισμοί: , . Με ΕΚΠ : . Η απορρίπτεται (οι ώρες είναι θετικές), άρα η γρήγορη βρύση θέλει ώρες και η αργή . Έλεγχος: ✓
β) Περιορισμός: . Δύο ριζικά — απομόνωσε το ένα: , που θέλει , δηλαδή . Υψώνουμε στο τετράγωνο:
Το εξαφανίστηκε από τα δύο μέλη και έμεινε μόνο η ρίζα — μία ύψωση έφτασε. Επαλήθευση: ✓. Μοναδική λύση η .
Στις εξετάσεις, ρητές και άρρητες εξισώσεις βαθμολογούνται σε τρία σημεία: περιορισμοί στην αρχή, σωστή αναγωγή σε πολυωνυμική, έλεγχος/επαλήθευση στο τέλος — αν λείψει το πρώτο ή το τρίτο, χάνεις μονάδες ακόμα κι αν η «ρίζα» σου είναι σωστή. Στις άρρητες, υψώνεις στο τετράγωνο ΜΟΝΟ αφού απομονώσεις το ριζικό, και επαληθεύεις πάντα στην ΑΡΧΙΚΗ εξίσωση. Στις διτετράγωνες, μην ξεχάσεις να γυρίσεις από το στο — η λύση δεν είναι απάντηση, οι είναι.
- Πολλαπλασιάζουν «χιαστί» ανίσωση με παρονομαστή άγνωστου προσήμου. Φέρε όλους τους όρους στο ένα μέλος και δούλεψε με το γινόμενο .
- Υψώνουν στο τετράγωνο πριν απομονώσουν τη ρίζα: από το τετράγωνο αριστερά δίνει — η ρίζα δεν φεύγει.
- Ξεχνούν τον περιορισμό «δεύτερο μέλος » στις άρρητες και δεν επαληθεύουν, οπότε οι λαθρεπιβάτες μένουν στη λύση.
- Στις διτετράγωνες κρατούν αρνητικό και γράφουν ρίζες όπως .
- Ρητές εξισώσεις: περιορισμοί → ΕΚΠ → πολυωνυμική → απόρριψη ριζών που μηδενίζουν παρονομαστή
- Ρητές ανισώσεις: — ποτέ πολλαπλασιασμός με παρονομαστή άγνωστου προσήμου
- Άρρητες: απομόνωση του ριζικού και και
- , αλλά όχι αντίστροφα — γι' αυτό επαληθεύουμε στην αρχική
- Διτετράγωνες: , λύση ως προς και επιστροφή στο