Εισαγωγή στους Κανόνες Πιθανοτήτων
Οι κανόνες πιθανοτήτων μας επιτρέπουν να υπολογίζουμε πιθανότητες σύνθετων ενδεχομένων με βάση τις πιθανότητες απλούστερων ενδεχομένων. Οι δύο θεμελιώδεις κανόνες είναι ο κανόνας πρόσθεσης και ο κανόνας πολλαπλασιασμού.
Κανόνας Πρόσθεσης (Addition Rule)
Γενική Μορφή
Για οποιαδήποτε δύο ενδεχόμενα A και B:
P(A∪B)=P(A)+P(B)−P(A∩B)
Αυτός ο τύπος είναι γνωστός και ως αρχή της έγκλεισης-αποκλεισμού (inclusion-exclusion principle).
Ειδική Περίπτωση: Ασυμβίβαστα Ενδεχόμενα
Αν τα A και B είναι ασυμβίβαστα (A∩B=∅), τότε:
P(A∪B)=P(A)+P(B)
Γενίκευση για τρία ενδεχόμενα
Για τρία ενδεχόμενα A, B, C:
P(A∪B∪C)=P(A)+P(B)+P(C)−P(A∩B)−P(A∩C)−P(B∩C)+P(A∩B∩C)
Παραδείγματα Κανόνα Πρόσθεσης
Παράδειγμα 1: Σε μια τάξη 30 μαθητών, 18 παίζουν ποδόσφαιρο, 12 παίζουν μπάσκετ και 6 παίζουν και τα δύο. Αν επιλέξουμε τυχαία έναν μαθητή, ποια η πιθανότητα να παίζει τουλάχιστον ένα από τα δύο αθλήματα;
Λύση:
- P(Π)=3018, P(M)=3012, P(Π∩M)=306
- P(Π∪M)=3018+3012−306=3024=54
Παράδειγμα 2: Ρίχνουμε ένα ζάρι. Ποια η πιθανότητα να φέρουμε 1 ή 6;
Λύση:
- A={1}, B={6} είναι ασυμβίβαστα
- P(A∪B)=P(A)+P(B)=61+61=62=31
Κανόνας Πολλαπλασιασμού (Multiplication Rule)
Γενική Μορφή
Για οποιαδήποτε δύο ενδεχόμενα A και B:
P(A∩B)=P(A)⋅P(B∣A)=P(B)⋅P(A∣B)
όπου P(B∣A) είναι η δεσμευμένη πιθανότητα του B δεδομένου του A.
Ειδική Περίπτωση: Ανεξάρτητα Ενδεχόμενα
Δύο ενδεχόμενα A και B λέγονται ανεξάρτητα αν η πραγματοποίηση του ενός δεν επηρεάζει την πιθανότητα του άλλου:
P(A∩B)=P(A)⋅P(B)
Ισοδύναμα: P(B∣A)=P(B) και P(A∣B)=P(A)
Γενίκευση για πολλά ανεξάρτητα ενδεχόμενα
Αν τα A1,A2,...,An είναι ανεξάρτητα:
P(A1∩A2∩...∩An)=P(A1)⋅P(A2)⋅...⋅P(An)
Παραδείγματα Κανόνα Πολλαπλασιασμού
Παράδειγμα 3: Ρίχνουμε ένα νόμισμα τρεις φορές. Ποια η πιθανότητα να φέρουμε τρεις κορώνες;
Λύση:
- Οι ρίψεις είναι ανεξάρτητες
- P(K1∩K2∩K3)=P(K1)⋅P(K2)⋅P(K3)=21⋅21⋅21=81
Παράδειγμα 4: Από κάλπη με 5 λευκές και 3 μαύρες σφαίρες, τραβάμε διαδοχικά 2 σφαίρες χωρίς επανατοποθέτηση. Ποια η πιθανότητα και οι δύο να είναι λευκές;
Λύση:
- P(Λ1)=85
- P(Λ2∣Λ1)=74 (μετά την αφαίρεση μιας λευκής)
- P(Λ1∩Λ2)=P(Λ1)⋅P(Λ2∣Λ1)=85⋅74=5620=145
Κανόνας Συμπληρώματος
Για κάθε ενδεχόμενο A:
P(A′)=1−P(A)
Αυτός ο κανόνας είναι ιδιαίτερα χρήσιμος όταν είναι πιο εύκολο να υπολογίσουμε την πιθανότητα του συμπληρώματος.
Παράδειγμα 5: Ρίχνουμε ένα ζάρι 4 φορές. Ποια η πιθανότητα να φέρουμε τουλάχιστον ένα 6;
Λύση:
- Είναι πιο εύκολο να υπολογίσουμε το συμπλήρωμα: να ΜΗΝ φέρουμε κανένα 6
- P(οˊχι 6 σε μιˊα ριˊψη)=65
- P(κανεˊνα 6 σε 4 ριˊψεις)=(65)4=1296625
- P(τουλαˊχιστον εˊνα 6)=1−1296625=1296671≈0.518
Ολική Πιθανότητα (Total Probability)
Αν τα B1,B2,...,Bn αποτελούν διαμέριση του Ω (δηλαδή είναι ξένα ανά δύο και η ένωσή τους είναι ο Ω), τότε για κάθε ενδεχόμενο A:
P(A)=i=1∑nP(A∣Bi)⋅P(Bi)
Παράδειγμα 6: Ένα εργοστάσιο έχει 3 μηχανές που παράγουν το 50%, 30% και 20% της παραγωγής αντίστοιχα. Τα ποσοστά ελαττωματικών προϊόντων είναι 1%, 2% και 3% αντίστοιχα. Ποια η πιθανότητα ένα τυχαίο προϊόν να είναι ελαττωματικό;
Λύση:
- P(M1)=0.50, P(M2)=0.30, P(M3)=0.20
- P(E∣M1)=0.01, P(E∣M2)=0.02, P(E∣M3)=0.03
- P(E)=0.50⋅0.01+0.30⋅0.02+0.20⋅0.03
- P(E)=0.005+0.006+0.006=0.017=1.7%
Νόμοι του De Morgan στις Πιθανότητες
Οι νόμοι του De Morgan για σύνολα έχουν εφαρμογή και στις πιθανότητες:
(A∪B)′=A′∩B′
(A∩B)′=A′∪B′
Άρα:
- P((A∪B)′)=P(A′∩B′)
- P((A∩B)′)=P(A′∪B′)
Παράδειγμα 7: Αν P(A)=0.4, P(B)=0.5 και τα A, B είναι ανεξάρτητα, να βρεθεί η P(A′∩B′).
Λύση:
- P(A′∩B′)=P((A∪B)′) (De Morgan)
- P(A∪B)=P(A)+P(B)−P(A∩B)=0.4+0.5−0.4⋅0.5=0.7
- P(A′∩B′)=1−0.7=0.3
Εναλλακτικά, αφού τα A, B ανεξάρτητα, τα A′, B′ είναι επίσης ανεξάρτητα:
- P(A′∩B′)=P(A′)⋅P(B′)=0.6⋅0.5=0.3