Εισαγωγή στη Διαίρεση Πολυωνύμων
Η διαίρεση πολυωνύμων είναι μια θεμελιώδης διαδικασία που μας επιτρέπει να εκφράσουμε ένα πολυώνυμο ως γινόμενο δύο άλλων πολυωνύμων συν ένα υπόλοιπο. Αυτή η διαδικασία είναι ανάλογη με την Ευκλείδεια διαίρεση των ακεραίων.
Ευκλείδεια Διαίρεση Πολυωνύμων
Για δύο πολυώνυμα P(x) (διαιρετέος) και D(x) (διαιρέτης), με D(x)=0, υπάρχουν μοναδικά πολυώνυμα Q(x) (πηλίκο) και R(x) (υπόλοιπο) τέτοια ώστε:
P(x)=D(x)⋅Q(x)+R(x)
όπου deg(R)<deg(D) ή R(x)=0.
Μέθοδος Μακράς Διαίρεσης
Η μακρά διαίρεση πολυωνύμων ακολουθεί παρόμοια βήματα με τη διαίρεση ακεραίων.
Βήματα Μακράς Διαίρεσης
- Διαιρούμε τον πρώτο όρο του διαιρετέου με τον πρώτο όρο του διαιρέτη
- Πολλαπλασιάζουμε το αποτέλεσμα με όλο τον διαιρέτη
- Αφαιρούμε από τον διαιρετέο
- Επαναλαμβάνουμε με το νέο πολυώνυμο μέχρι ο βαθμός του υπολοίπου να είναι μικρότερος από τον βαθμό του διαιρέτη
Παράδειγμα 1: Μακρά Διαίρεση
Να διαιρεθεί το P(x)=2x3+3x2−5x+7 με το D(x)=x+2.
Βήμα 1: Διαιρούμε 2x3:x=2x2
Βήμα 2: 2x2⋅(x+2)=2x3+4x2
Βήμα 3: (2x3+3x2)−(2x3+4x2)=−x2
Φέρνουμε κάτω τον −5x: −x2−5x
Βήμα 4: Διαιρούμε −x2:x=−x
Βήμα 5: −x⋅(x+2)=−x2−2x
Βήμα 6: (−x2−5x)−(−x2−2x)=−3x
Φέρνουμε κάτω το +7: −3x+7
Βήμα 7: Διαιρούμε −3x:x=−3
Βήμα 8: −3⋅(x+2)=−3x−6
Βήμα 9: (−3x+7)−(−3x−6)=13
Αποτέλεσμα:
2x3+3x2−5x+7=(x+2)(2x2−x−3)+13
Πηλίκο: Q(x)=2x2−x−3, Υπόλοιπο: R=13
Συνθετική Διαίρεση (Σχήμα Horner)
Η συνθετική διαίρεση είναι μια συντομευμένη μέθοδος που χρησιμοποιείται όταν ο διαιρέτης είναι της μορφής (x−c).
Βήματα Συνθετικής Διαίρεσης
- Γράφουμε τους συντελεστές του διαιρετέου σε σειρά
- Γράφουμε την τιμή c (αν διαιρούμε με x−c)
- Κατεβάζουμε τον πρώτο συντελεστή
- Πολλαπλασιάζουμε με c και προσθέτουμε στον επόμενο συντελεστή
- Επαναλαμβάνουμε μέχρι το τέλος
- Ο τελευταίος αριθμός είναι το υπόλοιπο
Παράδειγμα 2: Συνθετική Διαίρεση
Να διαιρεθεί το P(x)=3x4−2x3+x2−5x+4 με το (x−2).
Συντελεστές: 3,−2,1,−5,4 και c=2
3 -2 1 -5 4 │ 2
6 8 18 26
─────────────────────────
3 4 9 13 30
Επεξήγηση:
- Κατεβάζουμε το 3
- 3⋅2=6, προσθέτουμε: −2+6=4
- 4⋅2=8, προσθέτουμε: 1+8=9
- 9⋅2=18, προσθέτουμε: −5+18=13
- 13⋅2=26, προσθέτουμε: 4+26=30
Αποτέλεσμα:
P(x)=(x−2)(3x3+4x2+9x+13)+30
Πηλίκο: Q(x)=3x3+4x2+9x+13, Υπόλοιπο: R=30
Θεώρημα Υπολοίπου
Όταν ένα πολυώνυμο P(x) διαιρείται με (x−c), το υπόλοιπο είναι ίσο με P(c).
P(x)=(x−c)⋅Q(x)+P(c)
Παράδειγμα Εφαρμογής
Για P(x)=x3−4x+2 και διαιρέτη (x−3):
P(3)=27−12+2=17
Άρα το υπόλοιπο της διαίρεσης είναι 17.
Θεώρημα Παράγοντα
Το (x−c) είναι παράγοντας του P(x) αν και μόνο αν P(c)=0.
Παράδειγμα
Έστω P(x)=x3−7x+6. Να ελεγχθεί αν το (x−1) είναι παράγοντας.
P(1)=1−7+6=0
Επειδή P(1)=0, το (x−1) είναι παράγοντας του P(x).
Διαίρεση με Πολυώνυμο Δεύτερου Βαθμού
Παράδειγμα 3
Να διαιρεθεί το P(x)=x4+2x3−x2+3x−5 με το D(x)=x2+x−1.
Βήμα 1: x4:x2=x2
x2⋅(x2+x−1)=x4+x3−x2
Αφαίρεση: (x4+2x3−x2)−(x4+x3−x2)=x3
Βήμα 2: x3:x2=x
x⋅(x2+x−1)=x3+x2−x
Αφαίρεση: (x3+3x)−(x3+x2−x)=−x2+4x
Βήμα 3: −x2:x2=−1
−1⋅(x2+x−1)=−x2−x+1
Αφαίρεση: (−x2+4x−5)−(−x2−x+1)=5x−6
Αποτέλεσμα:
P(x)=(x2+x−1)(x2+x−1)+(5x−6)
Πηλίκο: Q(x)=x2+x−1, Υπόλοιπο: R(x)=5x−6
Εφαρμογές της Διαίρεσης
Απλοποίηση Ρητών Εκφράσεων
x−2x3−8=x−2(x−2)(x2+2x+4)=x2+2x+4
Εύρεση Παραγόντων
Αν γνωρίζουμε μία ρίζα r ενός πολυωνύμου, μπορούμε να βρούμε τους υπόλοιπους παράγοντες διαιρώντας με (x−r).
Παράδειγμα 4
Έστω P(x)=x3−6x2+11x−6 με ρίζα x=1.
Διαιρούμε με (x−1) (συνθετική διαίρεση με c=1):
1 -6 11 -6 │ 1
1 -5 6
───────────────────
1 -5 6 0
P(x)=(x−1)(x2−5x+6)=(x−1)(x−2)(x−3)