Οι δευτεροβάθμιες ανισώσεις είναι ανισότητες που περιέχουν τον άγνωστο x σε δεύτερη δύναμη. Η επίλυσή τους βασίζεται στη μελέτη προσήμου του τριωνύμου.
Γενική Μορφή
Η γενική μορφή μιας δευτεροβάθμιας ανισώσης είναι:
ax2+bx+c>0(ηˊ<0,≥0,≤0)
όπου a=0 και a,b,c∈R.
Μέθοδος Επίλυσης: Μελέτη Προσήμου
Η επίλυση βασίζεται στον υπολογισμό της διακρίνουσαςΔ=b2−4ac και στη μελέτη του προσήμου του τριωνύμου.
Βήμα 1: Υπολογισμός Διακρίνουσας
Δ=b2−4ac
Βήμα 2: Εύρεση Ριζών (αν υπάρχουν)
Αν Δ>0: Δύο διαφορετικές ρίζες x1,x2=2a−b±Δ
Αν Δ=0: Μία διπλή ρίζα x0=−2ab
Αν Δ<0: Καμία πραγματική ρίζα
Βήμα 3: Πίνακας Προσήμου
Το πρόσημο του ax2+bx+c εξαρτάται από:
Το πρόσημο του a (συντελεστής του x2)
Τις ρίζες του τριωνύμου
Κανόνες Προσήμου Τριωνύμου
Περίπτωση 1: Δ>0 (δύο ρίζες x1<x2)
Περιοχή
(−∞,x1)
(x1,x2)
(x2,+∞)
Αν a>0
+
−
+
Αν a<0
−
+
−
Κανόνας: Το τριώνυμο έχει πρόσημο ίδιο με το aέξω από τις ρίζες και αντίθετο μεταξύ των ριζών.
Περίπτωση 2: Δ=0 (διπλή ρίζα x0)
Το τριώνυμο γράφεται a(x−x0)2 και έχει:
Πάντα το πρόσημο του a για x=x0
Μηδενίζεται μόνο στο x=x0
Περίπτωση 3: Δ<0 (καμία ρίζα)
Το τριώνυμο έχει πάντα το πρόσημο του a για κάθε x∈R.
Παραδείγματα
Παράδειγμα 1: Δ>0 με a>0
Να λυθεί η ανισώση: x2−5x+6>0
Λύση:
Δ=25−24=1>0
x1=25−1=2,x2=25+1=3
Επειδή a=1>0, το τριώνυμο είναι θετικό έξω από τις ρίζες:
x∈(−∞,2)∪(3,+∞)
Παράδειγμα 2: Δ>0 με a<0
Να λυθεί η ανισώση: −x2+4x−3≥0
Λύση:
Δ=16−12=4>0
x1=−2−4+2=1,x2=−2−4−2=3
Επειδή a=−1<0, το τριώνυμο είναι μη αρνητικό μεταξύ των ριζών (συμπεριλαμβανομένων):
x∈[1,3]
Παράδειγμα 3: Δ=0
Να λυθεί η ανισώση: x2−6x+9≤0
Λύση:
Δ=36−36=0
x0=26=3
Το τριώνυμο είναι (x−3)2≥0 για κάθε x.
Άρα (x−3)2≤0 ισχύει μόνο όταν (x−3)2=0:
x=3
Παράδειγμα 4: Δ<0
Να λυθεί η ανισώση: x2+2x+5>0
Λύση:
Δ=4−20=−16<0
Επειδή a=1>0 και Δ<0, το τριώνυμο είναι πάντα θετικό:
x∈R
Παράδειγμα 5: Σύνθετη Ανισώση
Να λυθεί η ανισώση: 2x2−3x−2<0
Λύση:
Δ=9+16=25>0
x1=43−5=−21,x2=43+5=2
Επειδή a=2>0, το τριώνυμο είναι αρνητικό μεταξύ των ριζών:
x∈(−21,2)
Παράδειγμα 6: Ανισώση που Ανάγεται σε Δευτεροβάθμια
Να λυθεί η ανισώση: (x−1)(x+3)≤5
Λύση:
Αναπτύσσουμε:
x2+2x−3≤5
x2+2x−8≤0
Δ=4+32=36>0
x1=2−2−6=−4,x2=2−2+6=2
Άρα: x∈[−4,2]
Γραφική Ερμηνεία
Η γραφική παράσταση της f(x)=ax2+bx+c είναι παραβολή:
Αν a>0: Παραβολή με κοιλότητα προς τα πάνω (U)
Αν a<0: Παραβολή με κοιλότητα προς τα κάτω (∩)
Η ανισώση ax2+bx+c>0 ζητά τα x για τα οποία η παραβολή βρίσκεται πάνω από τον άξονα x.
Συνοπτικός Πίνακας
Δ
a
ax2+bx+c>0
ax2+bx+c<0
>0
>0
(−∞,x1)∪(x2,+∞)
(x1,x2)
>0
<0
(x1,x2)
(−∞,x1)∪(x2,+∞)
=0
>0
R∖{x0}
∅
=0
<0
∅
R∖{x0}
<0
>0
R
∅
<0
<0
∅
R
Σημαντικές Παρατηρήσεις
Πάντα φέρνουμε την ανισώση στη μορφή ax2+bx+c≷0.
Το πρόσημο του a είναι κρίσιμο για τον προσδιορισμό του προσήμου.
Προσοχή στα σύμβολα≤ και ≥: συμπεριλαμβάνουν τις ρίζες.